Ένα κομμάτι ύφασμα που δεν μου άρεσε καθόλου

 Αυτό το φόρεμα είναι της κόρης μου και ήταν ολόκληρο δική της ιδέα . Μια μέρα σκαλίζοντας τα υφάσματά μου, βρήκε θαμμένο ένα μεγάλο κομμάτι από αυτό το ύφασμα που κληρονόμησα -κυριολεκτικά- από μια θεία μου.
Η αλήθεια είναι ότι δεν μου άρεσε καθόλου και το παράτησα κάτω από στοίβες άλλα υφάσματα χωρίς να έχω καμμία πρόθεση να το χρησιμοποιήσω πουθενά.
Μόλις το είδε ενθουσάστηκε και μου ζήτησε να της φτιάξω ένα φόρεμα από αυτό. Το σκεφτόμουν πολύ καιρό και δεν μπορούσα να βρώ ούτε ένα σχέδιο που να μου αρέσει.
Ένα βράδυ όταν την έβαζα για ύπνο πρόσεξα στο πάπλωμά της μια καρικατούρα που φορούσε ένα φορεματάκι με παρόμοιo dessin, και τότε που ήρθε η ιδέα.
Τελικά μου άρεσε πολύ με τα μπορντώ κουμπάκια του.

Φυσικά της μικρής της άρεσε μεν, αλλά το βρήκε λίγο "βαρετό" και έτσι προέκυψε το κεντηματάκι. Δεν είμαι σπουδαία στο κέντημα αλλά το αποτέλσμα ικανοποιήσε την μικρή μου "πελάτισσα"...

Το δικό μου ανοιξιάτικο φόρεμα!

Μετά από ένα δημιουργικό Σαββατοκύριακο ραπτικής και αφού ολοκλήρωσα και τα τελειώματα, ιδού το δικό μου "ανοιξιάτικο φόρεμα"-ένα φόρεμα για την μαμά, με ζωγραφιές από τα παιδιά-, απόρροια από το σεμινάριο στο Nelly's secret garden... Περιμένω καινούργια πράγματα... και παρακαλώ την κριτική σας.

Ένα παλιό τζην

Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια μετατροπής ενός παλιού τζην παντελονιού σε φούστα...

 

 όπου τελικά ήταν χάλια και η επιλογή των χρωμάτων και του σχεδίου... αποφάσισα να επιδοθώ στο patchwork καταστρέφοντας περισσότερα από δυο τζην (που έτσι κι αλλιώς ήταν για πέταμα) και ειδού το αποτέλεσμα!

Πιστεύω ότι έγινε πολύ καλύτερο αλλά του λείπει λίγο χρώμα ; Τι άλλο να βάλω για να γίνει πιο ανοιξιάτικο και πιο χαρούμενο; Ζωγραφική ίσως;

The first one was a complete failure! Destroying more than two jeans I ended up to the second one which is much better but it lacks colours. What should I do to make it look more cheerful? Painting maybe?

Spring cleaning

Με τον απόλυτα ανοιξιάτικο καιρό που επικρατούσe το περασμένο τριήμερο, εμείς οικογενειακώς κάναμε δουλειές... πράγμα που συμβαίνει όχι και τόσο συχνά στο σπίτι μας. Στο τέλος της Κυριακής όμως μου ήρθε η διάθεση-για πρώτη φορά- να φωτογραφήσω το σπίτι μου... δεν ξέρω ακριβώς γιατί, ίσως το αγάπησα ξανά ; 

 
Πράγματα που τα κοιτώ κάθε μέρα χωρίς να τα βλέπω πια...  αλλά ακόμα μου φτιάχνουν τη μέρα.

 

During the last national holiday and under that great sunny weather, we were all housecleaning... something that does not happen very often...At the end of that Sunday I got this weird idea and took -for the first time in my life- pictures of things in my house... I don't know why I did it... maybe I missed them... I look at them without seeing them any more... but they still make my day!!!!!!